De Pipe-serie verkent de rauwe schoonheid van alledaagse industriële objecten, in dit geval de nederige waterleidingbuis. Door deze utilitaire vorm naar keramiek te vertalen, ze licht te vervormen en er een nieuwe functie aan te geven, wordt het object verheven en in een nieuwe context geplaatst. Losgemaakt van zijn oorspronkelijke omgeving wordt de buis iets poëtisch, terwijl de verwijzing ernaar intact blijft.
De twee ronde openingen vormen een poëtische analogie voor licht dat opdoemt uit duisternis en onthullen wat we anders niet zouden kunnen zien.